رفع عيب از سخت افزار كامپيوتر

 

آنچه در اين مقاله مي خوانيد، يك راهنماي جامع براي عيب زدايي از كامپيوترتان نيست اما مي تواند شما را به سمت يافتن مشكل كامپيوتر راهنمايي كند.

اگر بعد از فشردن دكمه power، كامپيوتر روشن نشد

بررسي كنيد آيا سيم برق متصل است؟ آيا سر ديگر سيم برق متصل شده است؟ سوييچي كه در پشت كامپيوترتان وجود دارد چك كنيد. از اتصال صحيح منبع تغذيه به مادربرد اطمينان حاصل كنيد. كابل برق فلاپي را چك كنيد. اگر هيچ يك از اين كارها نتيجه نداد در مرحله بعد هر چيزي را كه به مادربرد متصل است به غير از كابل برق، سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را جدا كنيد. اگر باز هم سيستم بالا نمي آيد يك يا دو قطعه از سيستم شما معيوب است. در اين مورد به احتمال زياد مادربرد يا منبع تغذيه Case شما اشكال دارد.

اگر سيستم روشن مي شود ولي بوق نمي زند يا بالا نمي آيد

ابتدا همه اتصالات را چك كنيد و دوباره امتحان كنيد. در صورتي كه اين عمل مؤثر نبود، بهترين كار اين است كه مانند بالا همه چيز را به غير از سيم دكمه power، كارت گرافيك، حافظه RAM و CPU را از مادربرد جدا كرده و دوباره امتحان كنيد.

اگر كامپيوتر به خوبي شروع به كار كرد كامپيوتر را خاموش كنيد و هر بار يك قطعه را متصل كرده و سپس

كامپيوتر را روشن كنيد تا جايي كه مشكل را پيدا كنيد ولي اگر كامپيوتر اصلا‎‎ً روشن نشد احتمالاً يك يا چند قطعه معيوب داريد(CPU ،RAM، مادربرد و منبع تغذيه ) .

كامپيوتر روشن مي شود و متناوبا‎ً بوق مي زند، بالا مي آيد

ببينيد آيا حافظه RAM شما بدرستي نصب شده است اگر لازم است آن را بيرون آوريد و دوباره جا بزنيد.

سيستم روشن مي شود يك سري بوقهاي سريع مي زند، بالا نمي آيد

ببينيد آيا كارت گرافيك به درستي روي اسلات AGP نشسته است يا خير.اگر مقدار كمي از كارت گرافيك خارج از اسلات AGP باشد سيستم بالا نمي آيد.

چند مشكل ديگر هم وجود دارد كه بوسيله اين بوقها شناسايي مي شود اما دو مورد بالا معمول ترين موارد هستند.

اگر سيستم بالا مي آيد ولي مشكلاتي را مشاهده مي كنيد در اين جا دو مشكل عمده ذكر مي شود. كامپيوتر شما در هنگام نصب سيستم عامل بارها از حركت باز مي ايستد علت آن مي تواند گرماي CPU باشد بخصوص CPU هاي شركت AMD يا CPU هاي قديمي تر شركت INTEL. چك كنيد آيا فن CPUبخوبي عمل مي كند و چك كنيد آيا هيت سينك (قطعه آلومينيومي كه روي CPU نصب شده و معمولاً رنگ سياه دارد) بخوبي نصب شده است و با سطح CPU كاملاً موازي است. مطمئن شويد از هيت سينكي استفاده مي كنيد كه ساخت سازنده CPU شماست. هيت سينك اگر درست نصب شود بيش از آنچه نياز است خنك كاري انجام مي دهد.

 مشكلات زيادي در سيستم عامل همراه با صفحات آبي كه ظاهر مي شود داريد

خطاهايي كه در هنگام كپي كردن فايل هاي Set up بوجود مي آيند بخصوص در ويندوز 2000 و XP، به احتمال زياد نشانه وجود مشكل در حافظه RAM شماست. اين امكان هم وجود دارد كه مشكل از هارد ديسك شما باشد اگر خطاها همراه با صفحات آبي است كه در آنها Page Fault ديده مي شود يقيناً مشكل از حافظه RAM شماست .

 

کارت گرافیکی ((VGA:

 کارت گرافیکی ((VGA:

برای اینکه بتوان در صفحه نمایش رایانه ، تصویرهای مربوط به داده ها و اطلاعات را مشاهده نمود باید ارتباطی بین مادربرد و نمایشگر برقرار شود ، به همین دلیل کارت گرافیکی در یکی از شکاف های توسعه مادربرد قرار می گیرد و یا یک کابل به مادربرد وصل می شود و نمایش اطلاعات بر روی صفحه را کنترل می کند.
کارت گرافیکی در رایانه دارای جایگاه خاصی است. در بیشتر رایانه ها ، کارت گرافیکی اطلاعات دیجیتال را برای نمایش توسط نمایشگر به اطلاعات آنالوگ تبدیل می نمایند. در واقع نقاط تشکیل دهنده تصویر بر روی نمایشگر پیکسل نام دارند. هر پیکسل یک رنگ را نمایش می دهد. در نمایشگرهای مکینتاش هر پیکسل دارای دو رنگ است (سفید و سیاه). در بعضی نمایشگر های امروزی هر پیکسل دارای ۲۵۶ رنگ است. در بیشتر صفحات نمایشگر ، پیکسل ها به صورت تمام رنگ (True Color) هستند و دارای ۱۶/۸ میلیون حالت مختلفند.
کارت گرافیکی یک برد مدار چاپی به همراه حافظه و یک پردازنده اختصاصی است. پردازنده محاسبات مورد نیاز گرافیکی را انجام می دهد.
کارت های گرافیکی با نامهای زیر شناخته می شوند: کارت ویدیویی،کنترل گر گرافیکی یا ویدیویی، آداپتور گرافیکی یا ویدیویی، شتاب دهنده گرافیکی یا ویدیویی.
کارت گرافیکی از سه بخش اساسی تشکیل می شود:
1)حافظه:یکی از مهمترین اجزای کارت گرافیکی است.حافظه رنگ مربوط به هر پیکسل را نگهداری می کند.
در ساده ترین حالت (دو پیکسل سیاه و سفید) به یک بیت برای ذخیره سازی رنگ هر پیکسل نیاز می باشد. با توجه به اینکه هر بایت شامل هشت بیت است ، نیاز به هشتاد بایت برای ذخیره سازی رنگ مربوط به پیکسل های موجود در یک سطر در روی صفحه نمایشگر و ۳۸۴۰۰ بایت حافظه به منظور نگهداری تمام پیکسل های قابل مشاهده بر روی نمایشگر خواهد بود.
2) اینترفیس رایانه: اینتر فیس با اتصال کارت گرافیکی به گذرگاه مربوطه بر روی برد اصلی ، محتویات حافظه را تغییر می دهد. در این حالت رایانه سیگنال ها را از طریق گذرگاه برای تغییر محتویات حافظه ارسال می کند.
3) اینترفیس ویدیو: این قسمت سیگنال مورد نیاز برای مانیتور را می سازد. کارت گرافیکی سیگنال های رنگی را تولید می کند و باعث حرکت اشعه در CRT می شود. در واقع کارت گرافیکی تمام حافظه ای مربوطه را بیت به بیت اسکن می کند. سیگنال های مورد نظر جهت هر پیکسل موجود برای هر خط ارسال و در نهایت یک پالس افقی Sync ارسال می گردد ، عملیات فوق برای ۴۸۰ خط تکرار و در پایان یک پالس عمودی Sync ارسال خواهد شد.
کارت های گرافیکی ساده frame Buffer نامیده می شود. این نوع کارت یک Frame از اطلاعات را نگاهداری می کند. ریزپردازنده رایانه مسئول بهنگام سازی هر بایت در حافظه کارت گرافیک است. در صورتی که عملیات گرافیکی پیچیده ای وجود داشته باشد ، ریزپردازنده مدت زیادی را صرف بهنگام سازی حافظه کارت می نماید. بنابراین برای سایر عملیات زمانی باقی نخواهد ماند. مثلاً اگر یک تصویر سه بعدی دارای ۰۰۰/۱۵ ضلع باشد ، ریزپردازنده باید هر ضلع را رسم و عملیات مربوط را در کارت انجام دهد ، بدین صورت این عملیات زمان زیادی لازم دارد.
در صورتی که کارت های گرافیکی جدید حجم عملیات مربوط به پردازنده را به شدت کاهش می دهد.
این نوع کارت های جدید دارای یک پردازنده قوی هستند که مختص این عملیات می باشند. با توجه به نوع کارت گرافیک پردازنده می تواند یک کمک پردازنده گرافیکی و یا یک شتاب دهنده گرافیکی باشد.
پردازنده کمکی و پردازنده اصلی همزمان فعالیت نموده و زمانی که از شتاب دهنده گرافیک استفاده می شود دستورات لازم از طریق پردازنده اصلی برای شتاب دهنده ارسال و شتاب دهنده سایر کارها را انجام می دهد. در سیستم های کمک پردازنده درایو کارت گرافیک عملیات مربوط به کارهای گرافیکی را به طور مستقیم برای پردازنده کمکی گرافیکی ارسال می کند. در سیستم های شتاب دهنده گرافیکی درایو کارت گرافیک در ابتدا همه چیز را برای پردازنده اصلی ارسال می کند. سپس پردازنده اصلی شتاب دهنده گرافیک را هدایت می نماید.

عناصر کارت گرافیکی:
- حافظه: در کارت گرافیکی از حافظه های مختلف استفاده می شود. یکی از بهترین نوع آنها از پیکربندی dual-ported استفاده می نماید. در این نوع کارت ها امکان نوشتن در یک بخش و خواندن از بخش دیگر به صورت همزمان امکان پذیر است. بدین صورت مدت زمان کاهش خواهد یافت.
:(Digital-to-Analog Converter ) DAC یک نوع تبدیل کننده می باشد که داده ها را به دیجیتال تبدیل می کند. سرعت این نوع تبدیل کننده تأثیر بسیار زیادی بر مشاهده تصویر بر روی صفحه نمایش خواهد داشت.
: Display Connector  اغلب کارت های گرافیکی از کانکتور ۱۵ پین استفاده می کنند. این نوع کانکتورها در زمان عرضه VGA مطرح شدند.
:Graphic BIOS کارت های گرافیکی دارای یک تراشه کوچک می باشند. این تراشه به قسمت های دیگر کارت نحوه انجام عملیات را اعمال خواهد کرد. این قسمت مسئولیت تست کارت گرافیک یعنی عملیات ورودی و خروجی را نیز بر عهده دارد.
:Computer (bus)Conneetor این نوع پورت امکان اتصال کارت بر حافظه را فراهم می آورد و دارای سرعت بیشتری می باشد. بیشتر این گذرگاه ها از نوع AGP می باشد.
پردازنده گرافیکی: همانطور که از نام آن پیداست مغز کارت گرافیک می باشد و می تواند در سه حالت پیکربندی کارت گرافیکی را انجام دهد.

استانداردهای کارت گرافیک:
اولین کارت گرافیک در سال ۱۹۸۱ توسط شرکت IBM به بازار عرضه گردید. این نوع کارت به صورت تک رنگ و با نام اختصاری MDAS ارائه گردید. رنگ نوشته در این حالت سفید یا سبز و زمینه سیاه بود. صفحات نمایشگری که از این کارت ها استفاده می کردند ، متنی بودند. سپس کارت های چهار رنگ HGC در بازار عرضه گردیدند.
بعد از آن کارت های هشت رنگ CGA و کارت های شانزده رنگ EGA تولید شدند. شرکت IBM در سال ۱۹۷۸ کارت VGA را تولید کرد. این نوع کارت ها ۲۵۶ رنگ را نشان می دادند و وضوح آنها ۴۰۰* ۷۲۰ بود. سپس کارت های SVGA عرضه شدند. این نوع کارت ۱۶/۸ میلیون رنگ با وضوح ۱۰۲۴* ۱۲۸۰ بود. هر چه تعداد رنگ و وضوح تصویر افزایش یابد کارت گرافیک بهتر خواهد بود. کارت های گرافیکی به راحتی به سیستم متصل می شوند. کارت های جدید از طریق پورت AGP و کارت های قدیمی از طریق اسلات های ISA و یا PCI بر سیستم متصل می شدند.

 

نکاتی دررابطه با تهیه کارت گرافیک:
کارت گرافیک یکی از عناصر مهم در رایانه است که با توجه به نوع استفاده و نیاز کاربران ، دارای مدل های متفاوت با پتانسیل های مختلف می باشد . کاربران با توجه به امکانات کارت گرافیک قادر به استفاده از بازیها ، برنامه های پیشرفته ، مشاهده فیلم و انجام عملیات حرفه ای نظیر ضبط و ویرایش فیلم می باشند . در زمان استفاده از تصاویر گرافیکی حجیم و یا اکثر بازیهای رایانه ای ، ممکن است تصاویر به صورت منقطع نمایش داده شوند ، ناگهان بازی یا برنامه قطع شود ، برنامه های گرافیکی به کندی اجرا شوند و یا اصلا بازی یا برنامه اجرا نشوند ، در چنین مواردی استفاده از یک کارت گرافیک مطلوب و با سرعت مناسب ، علاوه بر افزایش کارائی سیستم ، امکان پردازش تصویر دو بعدی و سه بعدی استفاده شده در بازی ها و برنامه های رایانه ای را با سرعت بیشتر فراهم می نماید . طراحان و پیاده کنندگان محصولات نرم افزاری با اتکا به پتانسیل های ارائه شده توسط کارت گرافیک ، قادر به تولید محصولات متنوعی نظیر بازیهای پیچیده و با گرافیک بالا می باشند .
شرکت GIGABYTE یکی از بزرگترین تولیدکنندگان تجهیزات و قطعات رایانه ای اعم از مادربورد ، مانیتور ، تجهیزات مولتی مدیا ، انواع Drive ها همچون CD Rom , Combo Drive , Writer , DVD Rom ، انواع کارتهای Modem , LAN . . . ، کیس ، کیبرد ، ماوس و دهها قطعه دیگر در جهان بوده است . یکی از قطعاتی که توسط این شرکت تولید می شود کارت گرافیک است . گیگابایت یکی از شرکتهایی است که هم کارتهایی با هسته گرافیکی ATI و هم با هسته گرافیکی NVIDIA تولید می کند که این امر باعث شده متنوع ترین کارتهای گرافیکی دنیا را ارائه دهد . کارتهای گرافیک شرکت گیگابایت همیشه گوی سبقت را چه از نظر کیفیت ، کارائی ، طراحی و قیمت از رقبا ربوده و همیشه مقامهای نخست را به خود اختصاص داده است و به همین دلیل به عنوان یکی از پرفروشترین کارتهای گرافیک دنیا شناخته شده است .
تشریح مشخصات :
در زمان تهیه یک کارت گرافیک می بایست موارد متعددی همچون هسته گرافیکی ، سرعت پردازنده ، میزان حافظه ، سرعت حافظه ، نوع اینترفیس ها ، تعداد پورت های ورودی و خروجی به دقت بررسی و مشخص گردد . قیمت یک کارت گرافیک با میزان کارائی آن ارتباط مستقیم دارد . کارت های گرافیک از تراشه های ATI یاNVIDIA استفاده می نمایند که دارای کارائی مناسب در ارتباط با نمایش تصاویر سه بعدی می باشند . جایگاه و نقش هسته گرافیکی و Core Clock (سرعت پردازنده) در کارتهای گرافیک بسیار حائز اهمیت بوده و اولویت آنها نسبت به سایر گزینه ها موجود به منظور گزینش یک کارت گرافیک ، بیشتر است . بازیهای گرافیکی پیچیده و گرافیک بالا ، نیازمند استفاده از کارتهای گرافیک با هسته های گرافیکی و سرعت پردازش بالا می باشند .
ویژگیهای مهم :
هسته گرافیکی(Chipset) : از مهمترین بخشهای یک کارت گرافیک هسته گرافیکی آن می باشد که توسط شرکتهای ATI یا NVIDIA در انواع مختلف مانند : RADEON 9200 , 9600 , 9800 , FX 5200 , 5700 , 5950 . . . تولید می شود و در واقع عملکرد اصلی کارت گرافیک به این پردازنده بستگی دارد . این هسته ها در 3 رده متفاوت تولید می گردند که شامل 1- رده High-end که بالاترین رده این پردازنده ها می باشد که کارتهایی همچون
Radeon 9700 , 9800 , FX 5950 , ... در این رده قرار دارند . 2- رده Main stream که رده متوسط پردازنده ها را تشکیل می دهد و کارتهایی همچون
Radeon 9500 , 9600 FX 5500 , 5600 در این رده قرار دارند . 3- رده Low-end که کارتهای سطح پائین تر همچون Radeon 7000 , 9000 , 9200 , FX 5200 , … در این رده قرار دارند . در واقع مشخصه اصلی یک کارت گرافیک را هسته گرافیکی آن تعیین می کند .
سرعت پردازنده(Core Clock) : سرعت پردازنده گرافیکی بعد از هسته گرافیکی ، مهمترین عامل افزایش کارائی یک کارت گرافیک بوده که بیشترین تاثیر را در رابطه با انجام عملیات تصاویر سه بعدی متحرک بطور کامل فراهم شده است . زمانیکه بازیهای رایانه ای با سرعت 60 فریم در ثانیه و یا بیشتر نمایش داده شوند ، وضعیت مطلوبی فراهم و تصاویر فاقد هرگونه لرزشی خواهند بود . ( و در واقع چشم انسان در چنین سرعتی قادر به تشخیص لرزش تصاویر نخواهد بود) . کارتهایی که قادر به تولید فریم ها با سرعت بیشتری باشند ، امکان مشاهده تصاویر و بازیهای رایانه ای درResolution بالاتری را فراهم می سازند .
حافظه(Ram) : در مواردیکه از رایانه به منظور انجام عملیات حجیم گرافیکی نظیر بازی های رایانه ای و یا ویرایش تصاویر ویدئویی استفاده می شود ، اطلاعات مورد نیاز به منظور نمایش تصاویر در حافظه کارت گرافیک ذخیره می گردد . کارتهای گرافیک به منظور انجام مطلوب و سریع اینگونه فعلیتها به حجم بالایی از حافظه نیاز خواهند داشت . به موازات افزایش پیچیدگی بازیهای رایانه ای یا حجم عملیات گرافیکی به حافظه بیشتری نیاز خواهد بود . برای بازیهای قدیمی ، حافظه ای به میزان 32 MB کافی بوده ولی کیفیت و سرعت انتقال تصاویر در آنان نسبت به بازیهای جدید خصوصاً در Resolution : 1200 * 1600 مطلوب نخواهد بود . به منظور استفاده از بازیهای گرافیکی پیشرفته می بایست از کارتهای گرافیکی که دارای حداقل 128MB حافظه می باشند ، استفاده کرد
Memory BUS : پهنای مسیر انترفیس حافظه می باشد . به عبارت دیگر به عرض مسیر حرکت دیتا در حافظه گفته می شود . این گزینه نقش مهمی در کیفیت و راندمان کارت گرافیکی بازی می کند . هر چه این عرض بیشتر باشد (256Bit , 128Bit , 64Bit) سرعت جریان دیتا در حافظه بالاتر بوده و به طبع قدرت کارت بالاتر رفته و برنامه ها و بازی ها روانتر اجرا می شوند .
Memory Clock : به فرکانس حافظه کارت گرافیک گفته می شود . این گزینه نیز نقش مهمی در کارت گرافیک بازی می کند .
AGP : این درگاه مسئولیت ارسال دیتا به کارت گرافیک را دارد . تقریباً تمامی سیستمهای جدید دارای یک اسلات AGP به منظور اتصال کارت گرافیکی می باشند . سیستمهایی که طول عمر آنها بیش از 4 سال بوده و یا بعضی از سیستمهایی که دارای کارت گرافیک به صورت onboard می باشند ، ممکن است این اسلات در آنها وجود نداشته باشد . کارتهای گرافیکی که از اسلات AGP استفاده می کنند قادر به حمایت از سرعتی بالغ بر 4x تا 8x می باشند . در صورتیکه سیستمی دارای اسلات AGP با سرعت 2x یا 1x باشد ، امکان استفاده از کارت های گرافیکی با سرعت 4x یا 8x وجود نخواهد داشت .
DirectX  :  این تکنولوژی پس از گذشت مدت زمانی اندک به یک تکنولوژی فراگیر در بازی های رایانه ای جدید تبدیل شده است. این برنامه در حقیقت رابط بین برنامه با بازی و کارت گرافیک است می باشد در واقع DirectX بین نرم افزار با بازی و سخت افزار گرافیکی رابط می شود . هم اینک کارتهایی ارائه شده است که از DirectX9 پشتیبانی و استفاده می نمایند . در صورتیکه تصمیم به استفاده از جدیدترین بازی های رایانه ای دارید. می بایست کارت گرافیکی انتخاب گردد که قادر به سازگاری با DirectX9 باشد .
خروجی DVI : با استفاده از اینترفیس DVI امکان اتصال کارتهای گرافیک به انواع مانیتورهای دیجیتال ، آنالوگ و دستگاههایی که سیگنال دیجیتال دریافت می کنند فراهم می گردد . به منظور اتصال رایانه به دو مانیتور و یک تلویزیون ( مشاهده دو تصویر متصل و یا حتی سه تصویر جداگانه) می توان از این پورت استفاده کرد . همچنین با استفاده از تبدیل DVI to VGA می توان امکان اتصال همزمان به دو مانیتور آنالوگ را فراهم آورد .
خروجی S-Video : این پورت امکان ارسال سیگنالهای ویدئویی را به تلویزیون ، VCR ، و سایر دستگاههایی که سیگنال ویدئویی دریافت می کنند را فراهم می سازد .
لازم به ذکر است که رنگ بورد کارت گرافیک هیچ نقشی در کیفیت آن ندارد و فقط برای تشخیص ظاهری کارت می باشد .
Overclocking: اجرای پردازنده موجود بر روی يک کارت گرافيک سريعتر از سرعت مشخص شده توسط توليد کننده ، به امری متداول توسط برخی بازی های کامپيوتری تبديل شده است . وضعيت فوق ، باعث فشار بيش از حد مجاز به کارت گرافيکی در ارتباط با توليد خروجی شده و در نهايت می تواند سوختن كارت گرافیكی را بدنبال داشته باشد .برخی از تولید كنندگان نظير ATI,NVIDIA ، كارت هایی را ارائه نموده اند كه دارای ويژگی Overclocking می باشند . برخی ديگر از توليد کنندگان نرم افزارهای Overlocking را بهمراه کارت گرافيکی خود عرضه نموده قبل از فعال نمودن ويژگی Overlocking می بايست دستورالعمل های ارائه شده توسط توليدکنندگان مربوطه به دقت مطالعه گردد .
کانکتورهای نمایشگر :
حداقل : یك کانکتور VGA برای نمایشگر CRT
پیشنهادی : یك یا دو کانکتور VGA برای نمایشگرهای CRT
حداکثر : یك یا دو کانکتور VGA یا یك خروجی دیجیتال اضافه برای نمایشگرهای تخت
بمنظور استفاده از کارت گرافيکی ، می بايست کارت گرافيکی دارای کانکتورهای لازم بمنظور ارتباط با مانيتور باشد . كارت های گرافیك ، حداقل دارای یك پورت VGA بمنظور اتصال مانیتورآنالوگ به كامپیوتر می باشند (مانیتورهای فوق در زمره مانیتورهای CRT یا LCD آنالوگ تخت محسوب می گردند ) . كارت هایی كه دارای يک کانکتور می باشند ، امکان استفاده از چندين تصوير و بالطبع چندين عمليات را فراهم می نمايند مثلا" می توان بر روی یك صفحه برنامه حسابداری را فعال و بر روی صفحه دیگر برنامه Word را فعال نمود.
پورت های ورودی و خروجی :
حداقل : موجود نیست پیشنهادی : S-Video یا مركب حداکثر : تنوع اينترفيس ها
در صورتيکه قصد ويرايش تصاویر ویدئویی وجود داشته باشد و يا بخواهيم از کامپيوتر بمنظور ذخيره تصاوير ویدئويی استفاده نمائيم و يا تمايل به استفاده از تلویزیون برای انجام بازی های كامپیوتری وجود را داشته باشيم ، می توان از يک کارت گرافيک پيشرفته که دارای مجموعه ای از پورت های ورودی ، خروجی و يا يک TV Tuner است ، استفاده نمود.
 Anti-aliasing :
در گرافیك كامپیوتری به هموار نمودن (صاف و يکدست ) ظاهر ناهموار و پلکانی اشكالی چون خطوط مورب،‌منحنی ها و دوایر اطلاق می گردد . استفاده از ويژگی فوق در موارديکه دارای يک Resolution پائين می باشيم ، مفيد خواهد بود. علت بروز اين ناصافی ها ، به دلیل پایین بودن كیفیت تفكیك پذیری بوده و می توان بمنظور برخورد با مشکل فوق ، از امکانات سخت افزاری و يا نرم افزاری خاصی استفاده نمود . برخی از کارت های گرافيک جديد از ويژگی فوق حمايت می نمايند.در صورت فعال نمودن ويژگی فوق ، سرعت نمایش فريم ها در يک ثانيه كاهش خواهد يافت .بنابراین استفاده کنندگان بازی های کامپيوتری ، می بايست بین نمایش سریعتر و استفاده از تصاویر هموار، یكی را انتخاب نمايند .
(Turbo Cache)و عرضه کارت گرافیک جدید NVIDIA :
شرکت Nvidia که از پیشتازان ساخت پردازنده‌های چند رسانه‌ای و کارت‌های گرافیک مورد استفاده در کامپیوتر به شمار می‌رود به تازگی پردازنده گرافیکی جدیدی موسوم به Geforce 6200 را به بازار عرضه کرده است.
به گزارش بخش خبر ، در این کارت گرافیکی که از فناوری جدیدی موسوم به Turbocache استفاده شده که امکان برقراری مستقیم ارتباط بین آن و حافظه سیستم را فراهم می‌آورد. در حالی‌که تا پیش از این از یک حافظه محلی که بر روی کارت گرافیک نصب می‌شد، استفاده می‌شد.متخصصان این شرکت معتقدند که محصول جدید از عملکرد و قابلیت‌های بهتری برخوردار است و به خصوص برای طرح‌های سه بعدی از انعطاف فوق‌العاده برخوردار خواهد بود.انتظار می‌رود که عرضه عمومی Geforce 6200 از ژانویه سال 2005 میلادی آغاز شود.

* اگر می خواهید مشخصات کارت گرافیک خود را مشاهده کنید می توانید از روشهای زیر استفاده نمایید :
روش اول : روی صفحه کار (Desktop) خود راست کلیک کنید و از این منو گزینه Properties را انتخاب کنید . سپس به برگه Settings رفته و دکمه Advanced را انتخاب کنید . پنجره جدیدی با نام کارت گرافیک شما باز می شود که می توانید در برگه Adapter مشخصات کارت خود را مشاهده نمایید .
روش دوم : روی منوی Start کلیک کرده به منوی Programs می رویم و از منوی Accessories کزینه System Tools و سپس روی System Information کلیک می کنیم . برنامه System Information اجرا می شود که در آن مشخصات کامل و کلی خود را مشاهده می نمایید . به منوی Tools رفته و گزینه Dire ctX Diagnostic Tool را انتخاب می کنیم . این برنامه اجرا شده و در ابتدا سیستم شما را بررسی می کند . در این برنامه می توانید شما از وضعیت Display , Network , Input , Music , Sound (نمایشگر و کارت گرافیک ) خود مطلع شوید . برگه Displayرا انتخاب کرده و مشخصات کامل کارت گرافیک خود را در قسمت Device مشاهده می نمایید . همچنین می توانید از مشخصات درایور خود در قسمت Driver اطلاع حاصل فرمائید . در بخش DirectX features شما می توانید قابلیتهایی همچون DirectDraw (قابلیت شتاب در ترسیم تصاویر) ، Direct3D (قابلیت ترسیم تساویر سه بعدی) ، AGP Texture قابلیت شتاب در ارسال و بافندگی دیتا ، و حذف قسمتهای نامشهود در اجسام سه بعدی ) را فعال یا غیر فعال نمایید ضمناً می توانید تستهایی را هم از این قابلیتها بعمل آورید . در قسمت Notes می توانید گزارشی از وضعیت تستهای انجام شده مشاهده نمایید .

تست کارت گرافیک :
بهترین برنامه برای تست کارت گرافیک برنامه 3Dmark می باشد . این برنامه محصول شرکت Feuturemark بوده و آخرین نسخه آن مربوط به سال 2003 می باشد . این برنامه از تمام جوانب کارت شما را بررسی و تست می کند و به کارت شما امتیاز می دهد. شما می توانید این عمل را روی کارتهای مختلف انجام داده و به نسبت امتیاز داده شده آنها را با هم مقایسه نمایید . همچنین می توانید کارت خود را از طریق اینترنت با کارتهای دیگر موجود در جهان مقایسه نمایید .

نحوه تشخیص کارت های گرافیکی غیر اورجینال:

یکی از موارد متداول در کارت های گرافیکی غیر اورجینال کم بودن مقدار RAM آن می باشد.

به طور مثال بسیاری از کارت های گرافیکی تقلبی در اصل 16ویا 32 مگابایتی هستند که به جای کارت های 64 و در بعضی موارد 128 مگابایتی فروخته می شوند.مورد دیگر در خصوص چیپست های کارت گرافیکی می باشد.به این صورت که نوع چیپ کارت های گرافیکی غیر اورجینال با آنچه که باید باشد ، و روی آن حک شده متفاوت می باشد. به طور مثال چیپ بسیاری از کارت های گرافیکی  2 TNT تقلبی و از نوع SIS  می باشد.

لازم   به  توضیح  می باشد  که  کارت های  گرافیکی تقلبی  موجود  در  بازار  بیشتر  از  نوع  کارت های

TNT2 32 MB ; Geforce MX 440  ;  Geforce MX 400  ;  Ati 64 MB  می باشند.

و همچنین دارای مارک و یا Brand   شرکت خاصی نیستند.و به اصطلاح  No Name   هستند. پیشنهاد می گردد در هنگام خرید کارت گرافیکی کارت هایی را انتخاب کنید که اولا دارای گارانتی معتبری باشند و ثانیا متعلق به شرکت معروفی باشند.

 

روشهای تشخیص:

ویندوز XP  کارت های گرافیکی ATI 64 MB Radeon 7000 را به طور آتوماتیک می شناسد ونیازی به نصب درایور ندارد.اما کارت های گرافیکی تقلبی حتما باید درایور آنها نصب شود.

• بعد از نصب کارت گرافیکی در قسمت system  وارد قسمت Hardware   و بعد پنجره Device manager  در این قسمت کارت گرافیک نصب شده موجود می باشد . با انتخاب  کارت  گرافیک و باز کردن پنجره Driver & Detail اسم فایل درایور مربوط  به کارت گرافیکی S3 savage  می باشد ، و همچنین در  قسمت   Provider  نیز اسم کمپانی  S3که یک کمپانی تولید چیپ های کارت گرافیکی می باشد آمده است.
•  در   قسمت   کنترول   پانل   با   اجرای   گزینه  Display   و  با   انتخاب  آیتم  Setting و بعد  در قسمت Adapter    مشخصات و همچنین مقدار حافظه کارت گرافیک را نشان می دهد.اگر دقت کنید  متوجه خواهید  شد که  در قسمت  chip type   به  جای  عبارت Ati radeon 7000    مدل   S3 savage 2000 و در قسمت Memorey Size    نیز  مقدار  حافظه کارت به جای اینکه 64 MB  باشد  32 MB  است .

منابع :

www.p30world.com

 

 

 

 

مي دوني كارت صدا چيه ؟

 

کارت صوتی (sound card):
كارت صدا يكي از عناصر سخت افزاري رايانه است كه باعث پخش و ضبط صدا مي گردد. قبل از گسترش كارت هاي صدا، صدا در رايانه توسط بلند گوهاي داخلي ايجاد مي شد. اين بلند گوها توان خود را از برد اصلي مي گرفتند.
استفاده از كارت صدا از اواخر سال ۱۹۸۰ شروع شد. در حال حاضر شركت هاي متعددي توليدات خود را در اين زمينه به بازار عرضه مي كنند. كارت صوتي همانند كارت گرافيكي بر روي برد اصلي نصب مي شود و در پشت آن چند فيش براي ميكروفن و بلند گو قرار دارد. وظيفه كارت صدا آماده سازي سيگنال ها جهت پخش و دريافت سيگنال هاي ورودي از ميكروفن و آماده كردن آنها براي ذخيره در رايانه است.
كارت صدا، كارت صوتي نيز ناميده مي شود و در بسياري موارد مي تواند اصواتي با كيفيت بسيار عالي توليد كند.
صوت، يك سيگنال آنالوگ است كه به صورت موج پيوسته انتشار مي يابد. رايانه همواره در حال پردازش سيگنال هاي آنالوگ است، زيرا اين سيگنال ها دائماً در حال تغييرند. در واقع لازم است كه سيگنال هاي آنالوگ به بيت هاي رقمي (ديجيتال) تبديل شوند. اين عمل توسط وسيله اي به نام Analog to Digital Convertor ADC)) صورت مي گيرد.
سيگنال هاي ديجيتالي توليد شده مجدداً بايد به سيگنال هاي آنالوگ تبديل شوند تا بتوانند به وسيله بلند گو پخش شوند. اين عمل توسط سخت افزار ديگري به نام DACصورت مي گيرد.
صداهاي ديجيتال به فضاي زيادي بر روي ديسك نياز دارد. بنابراين به جاي ذخيره صدا آن را ايجاد مي كند. اين عمليات شبيه سازي صوتي نام دارد و به روش هاي زير صورت مي گيرد:
1–  FM  ( مدولاسيون بسامد): اين روش به صورت كاملاً مصنوعي صدا را ايجاد مي كند و براي ساخت آن از دو موج سينوسي استفاده مي كند.
۲- جدول موجي (صداي موجي): اين روش كم هزينه و واقعي تر است. در اين حالت از تمامي وسايل موسيقي نمونه گيري شده است و صداي ديجيتالي توليد شده در يك جدول موج ذخيره شده است. در صورتي كه يك برنامه به صدايي احتياج داشته باشد اين جدول موج چه در كارت صدا و چه در ديسك، صداي واقعي را به برنامه مي دهد. فايل هاي صوتي با پسوند Wav در ويندوز صداهاي واقعي هستند كه از جدول موج استفاده مي كنند.
بنابراين آهنگسازان حرفه اي ترجيح مي دهند اين گونه كارت هاي صدا را استفاده نمايند. اين صداها در تراشه هاي رام كارت صوتي ذخيره مي شوند و در نتيجه بسياري از توليد كنندگان بزرگ بودن حافظه جدول صوتي را دليل مرغوب بودن كارت صدا مي دادند.
۳-  MIDI(رابط ديجيتالي ادوات موسيقي): اين روش برخلاف روش قبلي صداي توليد شده را ضبط نمي كند، بلكه اطلاعات صدا مانند كوك، دوام، بلندي و ساير موارد را ضبط مي كند. اين اطلاعات در يك قالب استاندارد در فايل ذخيره مي شود و يا به يك وسيله موسيقي جهت اجرا ارسال مي شود. بنابراين يك فايل MIDI مجموعه اي از دستور العمل ها در مورد چگونگي اجراي نت هاست.
نكته: فايل هاي MIDI جهت برقراري ويدئو كنفرانس ها و پخش فيلم در اينترنت به كار مي روند.
۴-  نمونه سازي فيزيكي:اين روش نسبتاً جديد است و بسته به نوع ساز شبيه سازي شده است. با اينكه داراي صداي خوبي است اما بار زيادي بر پردازنده اصلي وارد مي سازد.

اجزاي تشكيل دهنده كارت صدا :
 - پردازنده سيگنال هاي ديجيتال كه عمليات مورد نظر را انجام مي دهند.
- مبدل آنالوگ به ديجيتال (ACD) براي صوت ورودي به رايانه
- مبدل ديجيتال به آنالوگ (DAC)
- حافظه ROM يا فلش جهت ذخيره سازي اطلاعات
- اينترفيش دستگاه هاي موزيكال ديجيتالي (MIDI) جهت اتصال دستگاه هاي موزيك خارجي
- كانكتورهاي لازم جهت اتصال به ميكروفن يا بلند گو
- پورت مخصوص بازي براي اتصال Joystick
كارت هاي صوتي قديمي عمدتاً از نوع ISA بوده اند، اما كارت صداهاي امروزي از نوع PCI هستند كه بر روي برد اصلي نصب مي گردند.
بيشتر مادربردها در حال حاضر كارت صدا را به صورت يك تراشه بر روي برد اصلي دارند.

انواع اتصال كارت صدا به رايانه:
- بلند گو (Speaker)
- يك منبع ورودي آنالوگ (ميكروفن ضبط صوت و( CD-Player)
- يك منبع ورودي ديجيتال نظير CD-ROM
- يك منبع آنالوگ خروجي نظير ضبط صوت
- يك منبع ديجيتال خروجي
شنيدن صوت
مراحل شنيدن صوت بر خلاف روش توليد صدا مي باشد كه در زير شرح داده شده است:
۱- داده هاي ديجيتال از هاردديسك خوانده مي شود و سپس در اختيار پردازنده اصلي قرار مي گيرد.
۲- پردازنده اصلي داده ها را براي DSP موجود بر روي كارت صدا ارسال مي كند.
3- DSP داده هاي ديجيتال را از حالت فشرده خارج مي كند.
۴- داده هاي ديجيتال غير فشرده شدن توسط DSP بلافاصله با مبدل ديجيتال به آنالوگ (DAC) پردازش و يك سيگنال آنالوگ ايجاد مي كنند. اين سيگنال هاي ايجاد شده از طريق هدفن يا بلند گو شنيده خواهد شد.
عمليات كارت صدا:
كارت صدا چهار عمليات خاص در ارتباط با صدا انجام مي دهد:
- ضبط صدا با حالات متفاوت
- پخش موزيك هاي از قبل ضبط شده مانند: MP3، Wav و يا DVD
- تركيب نمودن صداها
- پردازش صوت هاي موجود

توليد كنندگان كارت صدا :
شركت هاي مختلفي كارت صدا را مي سازند. مهم ترين اين سازنده ها عبارتنداز شركت هاي:
Creative-S3- Trident Yamaha- Ensoniq- Cirrus Logic- ِِِDiammond- ESS- Opti 931- Opti 933- 3DJ- 3DX-Genius- Asound

در هنگام خريد كارت صدا به چه نكاتي بايد توجه كرد؟
به دليل اين كه مادربردهاي جديد داراي كارت صدا به صورت سرخود مي باشند، بنابر اين ديگر نيازي نيست كه كارت صدا را به صورت جداگانه خريداري نمود. جز در مواردي كه براي كارهاي حرفه اي از كارت صدا استفاده مي شود.
دو نوع استاندارد اختصاصي براي كارت هاي صدا وجود دارد. (استاندارد Adlih و Sound Blaster) اغلب كارتهاي صوتي با Sound Blaster سازگاري دارند. با توجه به اين كه كارت صوتي نبايد با اين استاندارد به راه انداز خاصي نياز داشته باشد.
به غير از استانداردهاي ذكر شده، استانداردهاي ديگري هم وجود دارند. اكثر برنامه هاي كاربردي صوتي براي محصولاتي نوشته مي شوند كه عموميت دارند. براي همين بيشتر سازندگان، كارت هاي صوتي خود را تحت اين دو استاندارد مي سازند.
نكته: بيشتر بازي هاي تحت داس ازكارت هاي صوتي با استانداردهاي ساوند بلاستر، ساوند بلاستر ۱۶ و ساوند بلاستر پرو استفاده مي كنند.
در حال حاضر بيشتر سي دي رام ها داراي فيش ورودي هدفون يا بلند گو هستند. بدين ترتيب مي توان از صداهاي آن ها استفاده كرد.
اما در صورتي كه صداي بهتري مي خواهيد مي توانيد ازكارت صدا استفاده نماييد.
انواع رابط ها :
جهت دريافت و ضبط از طريق كارت صدا لازم است رابط هاي زير وجود داشته باشد:
- رابط ورودي: اين رابط براي ورود داده هاي صوتي استفاده مي شود كه داراي انواع مختلفي مي باشند.
- رابط خروجي: اين رابط جهت ارسال سيگنال ها از كارت به وسايل خارج از رايانه به كار مي رود. يك سر كابل به كارت صوتي و سر ديگر آن به بلندگو و يا هدفون و سيم هاي استريو وصل مي شود.
_ رابط صوتي ويژه سي دي: اين نوع رابط ها جهت ارتباط بين ديسك گردان، سي دي و كارت صوتي مي باشد و اگر اين ارتباط برقرار نشود ديسك هاي سي دي صوتي پخش نمي شود و در اين حالت صدا تنها از طريق خروجي گوشي(هدفون) شنيده مي شود.
رابط ميدي بازي: اكثر كارت هاي صوتي داراي اين رابط مي باشند. اين رابط ۱۵ پايه دارد و D شكل است و مي توان به وسيله آن از ارگ هاي الكترونيكي، موسيقي را دريافت و به صورت فايل بر روي سي دي ذخيره كرد.

پردازنده كارت صوتي :
در كارت صداهاي جديد تراشه مخصوصي به نام DSP اضافه شده است. كه مخفف Digital Signal Processor مي باشد. اين تراشه رايانه را از انجام پردازش سيگنال هاي صدا، پارازيت گيري، فشرده سازي داده ها و موارد ديگر معاف مي دارد.

كارت صوتي دوطرفه همزمان:
در اين نوع كارت صدا داده ها مي توانند در دو مسير همزمان جريان داشته باشند. روي كارت صداهاي دوطرفه عبارت Full doplisk نوشته مي شود. بيشتر كارت صداهاي جديد داراي اين قابليت مي باشند. با اين كارت ها براي مكالمه تلفني بهتر از طريق رايانه استفاده مي شود.
حافظه كارت صدا :
در بيشتر كارت صداهاي نوع آيزا حداقل ۲ مگابايت حافظه رم با نام حافظه نمونه سازي وجود دارد. اين نوع حافظه جهت حفظ صداهاي جدول موج و صداهايي كه خود كارت مي سازد استفاده مي شود. اما در نوع كارت هاي پي سي آي احتياجي به حافظه نمونه سازي نيست. زيرا پهناي باند در اين نوع كارت ها بزرگ مي باشد و صداها بر روي حافظه اصلي رايانه قرار مي گيرد.
استريو فونيك يا مونو فونيك:
كارت هاي مونوفونيك صدا را از يك منبع پخش مي كنند كه به آن مونو يا يك كاناله مي گويند. در صورتي كه كارت هاي استريوفونيك به طور همزمان و از دو منبع مختلف پخش مي شود.
بعضي از برنامه هاي كاربردي صداي استريو را پشتيباني نمي كنند. كارت هاي استريو گران قيمت تر از مونو مي باشد. بيشتر كارت هاي صوتي داراي يك ورودي استريو يا دو ورودي مونو هستند.
نكته: در بيشتر كارت هاي صوتي حداقل ۱۶ بيت لازم است، اما برخي ديگر از ۲۴بيت و بيشتر استفاده مي كنند.

صداي سه بعدي :
براي استفاده از صداي سه بعدي لازم است از كارت صدا و يا بلندگوي مخصوص و نيز برنامه اي كه جلوه هاي صوتي صداي سه بعدي را مورد پشتيباني قرار دهد، استفاده نمود.

عيب يابي كارت صدا :
- اگر پس از نصب يك كارت صداي جديد در بعضي برنامه ها دچار مشكل صدا شويد، بايد تنظيم هاي برنامه ها را از نو تعيين كنيد. لازم است بعضي برنامه ها را دوباره نصب نمود تا با كارت جديد كار كند.
- اگر در بعضي برنامه ها صدا وجود دارد ولي هماهنگ با اعمال روي صفحه نيست لازم است برنامه هاي ديگر را ببنديد تا برنامه در حال اجرا بتواند بر همه منابع دسترسي پيدا كند.
- گاهي اوقات صداي خش خش و يا وزوز از بلندگو پخش مي شود دليل آن مزاحمت كارت هاي جانبي ديگر مي باشد. در اين صورت لازم است جاي شكاف كارت صوتي را عوض كرد. اگر باز هم اشكال رفع نشد بايد كابل هاي برق نزديك به كارت صوتي را از آن دور كرد.
- اگر صدايي از بلندگوهاي رايانه به گوش نمي رسد اعمال زير را انجام دهيد:
* محل اتصال بلندگو به منبع تغذيه چك كنيد.
* پيچ تنظيم بلندي صدا را تنظيم نماييد.
* سيم اتصال بلندگو به كارت را چك كنيد.
* صدا را در برنامه هاي نصاب بررسي نماييد.
* برنامه راه انداز كارت صوتي را دوباره نصب كنيد.

منابع :
www.P30world.com
.com www.tarfandestan

مقاله اي جامع در باره مادربورد(motherboard) :

برد اصلی ((motherboard :

بزرگترين بردي كه در داخل كيس رايانه مشاهده مي شود، مادربرد است. اين برد يكي از اجزاي اساسي و مهم محسوب مي شود. در سال ۱۹۸۲ همزمان با ارائه اولين كامپيوترهاي شخصي از برد اصلي استفاده گرديد. اين برد دربرگيرنده پروسسور، رم، انواع درايوها (اعم از هارد ديسك، سي دي رام، فلاپي درايو) و ساير موارد مي باشد. اين قطعات بوسيله كابل به برد اصلي متصل هستند ، در زمان كار كردن رايانه، اطلاعات درايوها، پروسسور و رم در حال انتقال در اين برد مي باشد. مثلاً زماني كه برنامه اي را اجرا مي كنيم يا فايلي را ذخيره مي نماييم كارت هاي مودم، شبكه، صدا و گرافيك بوسيله اسلات هاي مادربرد به آن وصل مي شوند و زماني كه در حال كار با اينترنت هستيم، موسيقي گوش مي دهيم و يا برنامه اي را اجرا مي كنيم اطلاعات بين كارت ها، برد و پروسسور در حال رد و بدل است. جهت اتصال قطعات برروي مادربرد، شكاف يا اسلات وجود دارد. اكثر كارت ها داراي يك لبه اتصال دهنده مي باشند كه از طريق اين لبه برروي شكاف ها قرار دارند.
برد اصلي شامل چند چيپ ست مي باشد و اين چيپ ها نقل و انتقال اطلاعات بين پروسسور و ديگر اجزا را ميسر مي سازند. مادربردها در انواع مختلفي از نظر شكل و اندازه توليد مي شوند. شكل و اندازه آن ها متناسب با كيس هاي موجود در بازار مي باشد. اگر مادربرد خراب باشد رايانه از كار مي افتد. توجه داشته باشيد كه مادربردها داراي امكانات مشابهي نمي باشند و اگر مادربردي كارت خاصي را پشتيباني نكند نمي توان از آن كارت استفاده كرد. در ضمن اينكه همه مادربردها نمي توانند با همه پردازنده ها كار كنند.

اجزاي اصلي مادربرد:
وجود تمام قطعاتي كه برروي مادربرد قرار دارند الزامي مي باشد. اين قطعات عبارتند از:
۱- تراشه هاي حافظه اصلي(رم) و جايگاه آن
۲- پردازنده و تراشه گير پردازنده
۳- تراشه هاي حافظه BIOS
۴- كمك پردازنده و جايگاه آن
۵- كليدهاي قطع و وصل و اتصال گرهاي تنظيم (جامپرها(
۶- محل اتصال كابل هاي برق
۷- محل اتصال صفحه كليد
۸- محل اتصال بلندگو
۹- محل قرارگيري شكاف ها يا اسلات ها
۱۰- باتري و محل اتصال آن
۱۱- چندين قطعه الكترونيكي ديگر مانند خازن ها، كريستال، مقاومت ها، چيپ ست ها و ساير موارد
خازن ها انرژي را ذخيره مي كنند و معمولاً براي تنظيم امواج، به عنوان يكسو كننده، جهت تبديل جريان متناوب به مستقيم به كار مي رود. كريستال ها ضربان هاي ساعت را در فاصله هاي زماني ثابت توليد مي كنند و مقاومت ها نيز ولتاژ امواج را تغيير مي دهند.

انواع مادربردها از نظر شكل:
همان طور كه مي دانيد اندازه مادربردها بايد با منبع تغذيه و جعبه رايانه متناسب باشد. انواع مادربردها از نظر شكل عموماً به موارد زير تقسيم مي شود:
۱- مادربرد سبك PC/XT
۲- مادربرد سبك AT/Full size
۳- مادربرد سبك Baby AT or Mini AT
۴- مادربرد سبك LPX
۵- مادربرد سبك ATX
۶- مادربرد سبك NLX
- مادربرد سبك PC/XT در سال ۱۹۸۱ به بازار عرضه شد و هم اكنون مورد استفاده قرار نمي گيرد. طول آن در حدود ۳۰ و عرض آن در حدود ۲۰ سانتي متر و داراي ۵ شكاف براي كارت ها بود.
 - مادربرد سبك AT/Full size در سال ۱۹۸۴ به بازار عرضه شد. طول آن ۳۵ و عرض آن ۳۰ سانتي متر مي باشد و تقريباً از دور خارج شدند و ديگر توليد نمي شوند، زيرا بسيار بزرگ بودند.
- مادربرد سبك Baby AT or Mini AT تقريباً استاندارد مادربرد AT/Full size را دارد ولي از نظر اندازه كوچك تر از آن است. از آنجايي كه اين مادربرد در هر جعبه اي جاي مي گيرد، بيشتر مادربردهاي كنوني بدين شكل توليد مي شوند.
 - مادربرد LPX مانند نوع قبل داراي دو گونه كوچك و بزرگ بود. اين مادربرد داراي اين امكان است كه بعد از نصب اتصالات مختلف در قسمت عقب قرار مي گيرد و شكاف ها بر روي يك كارت جدا نصب مي شود و اتصال گرها در كنار هم در عقب مادربرد قرار مي گيرند. درضمن اينكه اين نوع مادربردها داراي اتصال گرهاي اضافي نيز مي باشند.
 - مادربرد ATX در سال ۱۹۹۵ طراحي شدند كه شباهتي به مادربردهاي Baby AT or Mini AT دارند. با اين تفاوت كه ۹۰ درجه تغيير شكل يافته اند، در اين گونه مادربردها تهويه رايانه به خوبي انجام مي شود و داراي يك نوع جامپر مي باشد. در اين نوع بردهاي اصلي نمي توان از هر دو نوع حافظه استفاده نمود. اين نوع بردها داراي امكاناتي مي باشند كه مي توان بدون استفاده از كابل هاي بلند قطعات را بر روي آن وصل كرد زيرا داراي جايگاه هاي خاصي مي باشند. درضمن اينكه مي توان بر روي شكاف هاي آن هر كارتي با هر طولي را بر روي آن نصب كرد.- كار با مادربرد NLX بسيار ساده مي باشد. تعميرات، نگهداري و ارتقاء آنها نيز ساده تر است.

مادربرد آن برد (On Board):
بعضي مواقع مادربردها كارت صدا، گرافيك، مودم و شبكه را به صورت مجتمع دربردارد و ديگر نيازي نيست تا آنها را به صورت جداگانه خريداري نمود و بر روي آن نصب كرد. به اينگونه بردهاي اصلي آن برد مي گويند، و معمولا داراي قيمت كمتري مي باشند. به اين دليل كه عموماً قابل ارتقا، تغيير و تعمير نمي باشند.
مادربردهاي آن برد معمولاً دربرگيرنده يك يا چند مورد از قطعات گفته شده مي باشند كه مي توان بعضي از آنها را غيرفعال نمود و كارت موردنظر خود را بر روي آن نصب كرد با توجه به اينكه اينگونه مادربردها اسلات هاي كمتري دارند، بنابراين انعطاف پذيري كمتري نيز دارند.

گذرگاه هاي توسعه :
گذرگاه يا خط حامل، يك مسير عمومي است كه داده ها از روي آن نقل و انتقال مي كنند. اين مسير به وسيله مدارهاي الكتريكي بين قسمت هاي ديگر يك رايانه ارتباط برقرار مي كنند. اين مقدار داده ها مي توانند به صورت همزمان از گذرگاه ها عبور كنند و مقدار آنها بر حسب بيت مي باشد. به طور معمول ۴ گذرگاه اصلي در رايانه ها وجود دارد:
۱- گذرگاه پردازنده
۲- گذرگاه حافظه
۳- گذرگاه آدرس
۴- گذرگاه ورودي- خروجي
گذرگاه پردازنده مسير ارتباط پردازنده و تراشه هاي مجتمع يا چيپ ست هاست.
اين گذرگاه ،داده ها را به سرعت به پردازنده منتقل مي كند و از آن به بيرون مي فرستد و سرعت آن نسبت به ساير گذرگاه ها بسيار سريعتر مي باشد، گذرگاه حافظه ،داده ها را بين پردازنده، رم و حافظه رم انتقال مي دهد.

مهم ترين گذرگاه هاي توسعه عبارتند از:
گذرگاه ISA: همان طور كه مي دانيد در رايانه قطعات مختلف از طريق يك سري خطوط با يكديگر ارتباط دارند كه به آن ها خط حامل مي گويند. درواقع قطعات موردنياز بر روي اين خط قرار مي گيرند.
اين گذرگاه هاي ۸ بيتي ISA نام داشتند، سپس در چند سال بعد گذرگاه هاي ۱۶ بيتي به بازار عرضه شدند، اين گذرگاه ها به علت ضريب اطمينان بالا، كارابودن و سازگاري هنوز به كار مي روند.
گذرگاه ESA :پس از توليد رايانه ۳۸۶ گذرگاه هاي عريض ۳۲ بيتي به كار گرفته شد. اين گذرگاه ها داراي شكاف هاي ۳۲ بيتي مي باشند به همين دليل نمي توان در آنها از كارت هاي ۸ يا ۱۶ بيتي استفاده كرد.
نكته: نوعي از گذرگاه ISA به نام MCK بوجود آمد، كه معماري گذرگاه ۱۶ بيتي و ۳۲ بيتي را با هم داشت اين سيستم از سيستم هاي ISA سريعتر و با آن ها ناسازگارتر بود. گذرگاه هاي ديگري مانند گذرگاه VESA، Local Buss، PCT، USP، AGP و موارد ديگر نيز وجود دارند كه به علت محدوديت آموزشي به توضيح آن ها نمي پردازيم.

نصب و تعويض كارت ها :
همان طور كه مي دانيد مدارهاي گرافيك، صدا، تصوير، مودم و ساير موارد كه بر روي يك صفحه قرار گرفته اند را كارت مي گويند. جهت تعويض يا نصب آنها در رايانه اعمال زير را انجام دهيد:
* با پيچ گوشتي پيچ هاي نگهدارنده كارت را باز كنيد. بدون اينكه كارت هيچ گونه مقاومتي از خود نشان دهد آن را با احتياط و با حركت دادن به سمت جلو و عقب با كشيدن تدريجي به سمت بالا از محل خود جدا كنيد.

فراموش نكنيد كه بهتر است در هنگام نصب كارت ها جهت تغيير كليدهاي اتصال گر و جامپرها به دفترچه يا ورقه راهنماي كارت مراجعه نماييد.
درگاه خارجي :
يك رايانه بدون رابط هايي كه آن را براي تبادل اطلاعات به بيرون وصل مي كند نمي تواند كار كند. بدين ترتيب درگاه ها و رابط هاي رايانه نقش بزرگي را برعهده دارند.
۱ - درگاه سريال: اين درگاه درپشت رايانه قراردارد به درگاه هاي com نيز مشهورند و جزء اولين درگاه هايي هستند كه در رايانه هاي اوليه به كار برده شدند. درگاه هاي سريال قديمي ۲۵ پايه اي و درگاه هاي سريال جديد ۹ پايه اي هستند يعني درگاه سريال رايانه را با ۹ سيم به وسايل جانبي متصل مي كند.
۲ - درگاه موازي: به اين درگاه ها درگاه چاپگر نيز مي گويند اما در حال حاضر براي اتصال اسكنر و موارد ديگر نيز به كار مي رود، اين درگاه بزرگ ترين درگاه در پشت رايانه است كه ۲۵ سيمي مي باشد كه ۱۷ سيم آن براي سيگنال ها به كار مي رود. سيگنال ها به سه گروه داده ها، كنترل و وضعيت تقسيم مي شوند.
۳ - درگاه اسكازي: اين درگاه مي تواند اطلاعات را با سرعت بالايي جابه جا نمايد. اين درگاه براي بيشتر اسكنرها و CD و DVD نويس ها به كار مي رود.
۴ - درگاهPS/2 : اين درگاه داراي ۶ پايه سوزن براي انتقال داده هاست. كه بيشتر براي استفاده صفحه كليد و ماوس به كار مي رود.
۵ - درگاه سريال Firewire :اين درگاه براي اتصال دوربين هاي ويديوئي، نمايشگرهاي رقمي (ديجيتال)، سيستم هاي صوتي و يا سيستم ماهواره هاي رقمي به رايانه استفاده مي شود.
۶ - رابط هاي DIDE: بر روي مادربرد چند رابط براي ذخيره سازي وجود دارد كه عبارتند از رابط ايده (آي دي يو)، كه در رايانه هاي قديمي وجود داشت و از آن مي توان براي اتصال دو وسيله مانند هارد ديسك و ديسك گردان CD به رايانه استفاده نمود ورابط ايده توسعه يافته كه اين رابط از رابط ايده سريعتر است و به وسيله آن مي توان چهار مورد ديگر را به رايانه وصل نمود.
كنترل گر
ابزارهاي جانبي در رايانه با ابزاري به نام كنترل گر با پردازنده و ديگر اجزا ارتباط برقرار مي كنند كه نام هاي ديگر آن رابط و آداپتر مي باشد. به طور مثال هارد ديسك و صفحه كليد با كنترل گر كار مي كند و كارت گرافيكي با آداپتر. كنترل گرها يا بر روي يك كارت جدا قرار دارند و يا بر روي مادربرد.

در آخر هم بد نیست که یک مادربورد عالی را با تمام مشخصاتش معرفی کنیم:

 

يك مادر بورد فوق العاده سريع و مورد اطمينان رو بهتون معرفي ميكنم كه البته CPU AMD رو ساپورت ميكنه.
MAIN Epox ep-9nda3
مشخصات اين مادر بورد به شرح زير ميباشد.
CPU Socket
Support Socket-939 based AMD Athlon-64/ Athlon-64 FX up to 4000+ with 2.0GT/s Hyper Transport

Chipset
nForce 3 Ultra

Memory
4x 184-pin DDR SDRAM DIMM sockets
Supports single- / doublesided 2.5v DDR-266/333/400 DIMMs in 64/128/256/512 MB Modules
Dual Channel Architecture

Expansion Slots
Five PCI connectors compliant with PCI version 2.2
One 1.5 volts AGP- 8x/4x connector compliant with AGP version 3.0

Onboard PCI/IDE
Two IDE ports (up to 4 IDE devices) with UDMA-33, ATA-66/100/133 support from embedded IDE controller.

I/O
Onboard Winbond W83627THF LPC bus I/O controller
Legacy peripheral interface for PS/2 keyboard & mouse, FDD, Parallel, Two Serial, Game and IrDA (version 1.0 compliant)
1394A: Two ports (400 Mbps)
Smartfan™ function for noise / temperature control of CPU cooler automatically based upon temperature

USB
Eight USB connectors compliant with USB2.0 from embedded USB controller (4 connectors at rear panel)

S-ATA
two S-ATA ports from nForce 3 up to 150MBps bandwidth
two S-ATA ports from Marvell 88SR3020 up to 150MBps bandwidth with RAID 0,1 0+1, JBOD support

Integrated Audio
Selectable 2, 6 or 8-CH audio from onboard Realtek ALC850 AC'97 version 2.3 compliant CODEC width 18-bit ADC and 16-bit DAC resolution
Support AUX-in, CD-in, S/PDIF-in and S/PDIF-out
Rear Panel audio jacks configuration:
For 2-channel mode; stereo Line-out (Lime), stereo Line-In (Light blue) and Mic-In (Pink)
For 6-channel mode; Front stereo-out (Lime), Rear stereo-out (Light blue), Center and Sub-woofer (Pink)
For 8-channel mode; stereo Line-In (Light blue), Mic-In (Pink), Front Stereo-out (Lime), Rear stereo-out (Black), Center and Sub-woofer (Orange) and Side stereo-out (Gray)
Support Front panel audio for Mic-In and stereo Line-Out only. (Front panel Line-out electrically shared with rear panel Line-out).
Support Auto Jack Sensing for fool-proof audio device installation
Coaxial S/PDIF-out available on rear panel

LAN
1Gb Ethernet from onboard Cicada CIS8201 Gigabit Ethernet PHY

BIOS
4MB Flash EEPROM with Award Plug&Play BIOS
Support ACPI S3 (Suspend To RAM) mode in ACPI compliant O/S
Support EZ Boot for fast bootable device selection
Support Magic Health for system hardware status report during system boot-up
Award Plug&Play BIOS

Special Features
Onboard Post-Port LED display
Support Asynchronous clocking mode between FSB and AGP/PCI
KBPO (Keyboard Power On)
Wake-On-LAN
Supports USB resume in S3
AGP-Master for protection against improper AGP card insertion

Power BIOS
Support BIOS adjustable CPU multiplier & Core voltage, FSB clock, AGP voltage & clock, DIMM frequency and voltage settings
Support Asynchronous clocking mode between FSB and AGP/PCI

Powerfull utilities for Windows
USDM (Unified System Diagnostic Manager) for system hardware monitoring
Magic Flash for BIOS update without requiring a DOS Flash utility and/or bootable diskettes
Magic Screen for personal bootup screen design

Usefull Software Bundle
Symantec Ghost
Norton Personal Firewall
Trend PC-Cillin

Form Factor
305mm x 245mm x 40mm, ATX Size

 

منبع : www.P30world.com            www.srco.com   

 

Cpu چيست؟ و روش تشخيص پردازنده هاي تقلبي

Cpu:

ريزپردازنده واحد پردازش مركزي يا مغز رايانه مي باشد. اين بخش مدار الكترونيكي بسيار گسترده و پيچيده اي مي باشد كه دستورات برنامه هاي ذخيره شده را انجام مي دهد. جنس اين قطعه كوچك (تراشه) نيمه رسانا است.  CPU  شامل مدارهاي فشرده مي باشد و تمامي عمليات يك ميكرو رايانه را كنترل مي كند. تمام رايانه ها (شخصي، دستي و...) داراي ريزپردازنده مي باشند. نوع ريزپردازنده در يك رايانه مي تواند متفاوت باشد اما تمام آنها عمليات يكساني انجام مي دهند.

تاريخچه ريزپردازنده:
ريزپردازنده پتانسيل هاي لازم براي انجام محاسبات و عمليات مورد نظر يك رايانه را فراهم مي سازد. در واقع ريزپردازنده از لحاظ فيزيكي يك تراشه است. اولين ريزپردازنده در سال ۱۹۷۱ با نام Intel ۴۰۰۴ به بازار عرضه شد. اين ريزپردازنده قدرت زيادي نداشت و تنها قادر به انجام عمليات جمع و تفريق ۴ بيتي بود. تنها نكته مثبت اين پردازنده استفاده از يك تراشه بود، زيرا تا قبل از آن از چندين تراشه براي توليد رايانه استفاده مي شد. اولين نوع ريزپردازنده كه بر روي كامپيوتر خانگي نصب شد. ۸۰۸۰ بود. اين پردازنده ۸ بيتي بود و بر روي يك تراشه قرار داشت و در سال ۱۹۷۴ به بازار عرضه گرديد. پس از آن پردازنده اي كه تحول عظيمي در دنياي رايانه بوجود آورد ۸۰۸۸ بود. اين پردازنده در  سال ۱۹۷۹   توسط  شركت  IBM  طراحي  و  در سال ۱۹۸۲ عرضه گرديد. بدين صورت توليد ريزپردازنده ها  توسط  شركت هاي  توليدكننده   به  سرعت  رشد  يافت  و  به  مدل هاي ۸۰۲۸۶، ۸۰۳۸۶، ۸۰۴۸۶، پنتيوم ۲، پنتيوم ۳، پنتيوم ۴ منتهي شد.
اين پردازنده ها توسط شركت Intel و ساير شركت ها طراحي و به بازار عرضه شد. طبيعتاً پنتيوم هاي ۴ جديد در مقايسه با پردازنده ۸۰۸۸ بسيار قوي تر مي باشند زيرا كه از نظر سرعت به ميزان ۵۰۰۰ بار عمليات را سريعتر انجام مي دهند. جديدترين پردازنده ها اگر چه سريعتر هستند گران تر هم مي باشند. كارآيي رايانه ها بوسيله پردازنده آن شناخته مي شود. ولي اين كيفيت فقط سرعت پروسسور را نشان مي دهد نه كارآيي كل رايانه را. به طور مثال اگر يك رايانه در حال اجراي چند نرم افزار حجيم و سنگين است و پروسسور پنتيوم ۴ آن ۲۴۰۰ كيگاهرتز است، ممكن است اطلاعات را خيلي سريع پردازش كند. اما اين سرعت بستگي به هاردديسك نيز دارد. يعني اين كه پروسسور جهت انتقال اطلاعات زمان زيادي را در انتظار مي گذراند.
پروسسورهاي امروزي ساخت شركت Intel، پنتيوم ۴ و سلرون هستند. پروسسورها با سرعت هاي مختلفي برحسب گيگاهرتز (معادل يك ميليارد هرتز با يك ميليارد سيكل در ثانيه است) براي پنتيوم ۴ از ۴/۱ گيگاهرتز تا ۵۳/۲ متغير است و براي پروسسور سرعت از ۸۵/۰ گيگاهرتز تا ۸/۱ گيگاهرتز است. يك سلرون همه كارهايي را كه يك پنتيوم ۴ انجام مي دهد را مي تواند انجام دهد اما نه به آن سرعت.
پردازنده دو عمل مهم انجام مي دهد:
۱- كنترل تمام محاسبات و عمليات
۲- كنترل قسمت هاي مختلف
پردازنده در رايانه هاي شخصي به شكل يك قطعه نسبتاً تخت و كوچك به اندازه ۸ يا ۱۰ سانتي متر مربع كه نوعي ماده، مانند پلاستيك يا سراميك روي آن را پوشانده است تشكيل شده در واقع فرآيند بوجود آمدن اين مغز الكترونيكي به اين گونه مي باشد كه از سيليكان به علت خصوصيات خاصي كه دارد جهت ايجاد تراشه استفاده مي شود. بدين گونه كه آن را به صورت ورقه هاي بسيار نازك و ظريف برش مي دهند و اين تراشه ها را در درون مخلوطي از گاز حرارت مي دهند تا گازها با آنها تركيب شوند و بدين صورت طبق اين فرآيند شيميايي سيليكان كه از جنس ماسه مي باشد به فلز و بلور تبديل مي شود كه امكان ضبط و پردازش اطلاعات را در بردارد. اين قطعه كار ميليونها ترانزيستور را انجام مي دهد.
پردازنده وظايف اصلي زير را براي رايانه انجام مي دهد:
۱- دريافت داده ها از دستگاه هاي ورودي
۲- انجام عمليات و محاسبات و كنترل و نظارت بر آنها
۳- ارسال نتايج عمليات با دستگاه هاي خروجي
پردازنده مانند قلب رايانه است و از طريق كابلهاي موجود با واحدهاي ديگر مرتبط مي شوند.
در واقع از نظر فني عملكرد پردازنده با دو ويژگي تعيين مي شود:
۱- طول كليد- تعداد بيت هايي كه يك پردازنده در هر لحظه پردازش مي كند و طول اين كلمات معمولاً ۴ و ۸ و ۱۶ و ۳۲ و يا ۶۴ بيتي مي باشد.
۲- تعداد ضربان الكترونيكي كه در يك ثانيه توليد شده است و با واحد مگاهرتز سنجيده مي شود.
محل قرارگيري پردازنده ها بر روي مادربرد مي باشد. بنابراين بايستي هماهنگي لازم بين مادربرد و پردازنده وجود داشته باشد. اين هماهنگي باعث بالا رفتن عمليات رايانه مي شود. در غير اين صورت نتيجه خوبي بدست نمي آيد.
نكته: بر روي پردازنده حروف و ارقامي ديده مي شود كه در واقع نشان دهنده شماره سريال ها ،سرعت، ولتاژ، مدل، نسل و نام سازنده آن مي باشد. با توجه به نوع دستورالعمل ها يك ريزپردازنده با استفاده از واحد منطبق و حساب خود (ALU) قادر به انجام عمليات محاسباتي مانند جمع و تفريق و ضرب و تقسيم است. البته پردازنده هاي جديد اختصاصي براي انجام عمليات مربوط به اعداد اعشاري نيز مي باشند. ريزپردازنده قادر به انتقال داده ها از يك محل حافظه به محل ديگر مي باشند و مي توانند تصميم گيري نمايند و از يك محل به محل ديگر پرش داشته باشد تا دستورالعمل هاي مربوط به تصميم اتخاذ شده را انجام دهد.

شركت هاي توليد كننده پردازنده:
با توجه به اين كه پردازنده ها دستورهاي خاصي را مي پذيرند و برنامه هاي خاصي را اجرا مي كنند، طبيعتاً پردازنده هاي گوناگوني وجود دارند. اين پردازنده ها توسط شركت هاي مختلفي توليد مي شوند. بعضي از آن ها مشابه و سازگارند و برخي ديگر ناسازگار. معروف ترين اين شركت ها عبارتنداز: Intel- IBM- AMD- Cyrix- Motorola- IDT- IIT- NEC- Nexgen- Rise- Metaflow- Chips & Technology معمولاً بر روي هر CPU نام شركت توليد كننده نوشته مي شود، ممكن است شماره آن نيز همراه با حرف اول و يا دو حرف اول توليد كننده نوشته شود.

نسل هاي پردازنده ها:
مهم ترين عامل شناسايي پردازنده ها، نوع آنها مي باشد كه با شماره و يا نام اختصاصي مشخص مي شود. از بين پردازنده هاي توليد شده نوع اينتل و موتورولا متداولتر از بقيه هستند. موتورولا پردازنده خود را به صورت ۸۶xxx يا نام اختصاصي و اينتل به صورت ۸۰x86 يا نام اختصاصي خود به بازار معرفي نمودند. بدين صورت x مي تواند يك عدد دلخواه يك رقمي باشد كه هر چه مقدار آن بيشتر باشد در نتيجه رقم آن بزرگ تر بوده و پردازنده جديد تر، سريعتر و كاراتر مي باشد. قبل از پردازنده پنتيوم پردازنده ها يك شماره ۵ رقمي داشتند كه دو رقم سمت چپ معمولاً نام پردازنده و سه رقم سمت راست نسل پردازنده رامشخص مي كنند.
برخي سازندگان ديگر به جاي شماره از نام هاي اختصاصي مانند K5 و K6 استفاده مي نمودند.

 

مدل پردازنده:
هر كدام از نسل هاي مختلف پردازنده ها داراي انواع متفاوتي مي باشند كه براي كارهاي خاصي ساخته شده اند. به عنوان مثال پردازنده هاي ۸۰۴۸۶ داري انواع (SX- SLC- DX- DX2- DX3- DX4- DX5) مي باشد كه در آن DX اولين پردازنده با يك كمك پردازنده است كه داراي ۸ كيلوبايت حافظه زمان اوليه مي باشد و سرعت آن۵۰ برابر ۸۰۸۸ است، در صورتي كه SX فاقد كمك پردازنده مي باشد. نسل پنجم پردازنده اينتل داراي مدل هاي (كلاسيك، MMX) مي باشد. نسل ششم پردازنده اينتل داراي مدل هاي (IIT,II ,PRO Celeron ) هستند. نسل هفتم پردازنده هاي اينتل داراي مدل هاي (ايتانيوم) ۶۴ بيتي با سرعت يك گيگاهرتز) مي باشد.
سرعت پردازنده:
يكي از مواردي كه مستقياً روي كارآيي پردازنده اثر مي گذارد سرعت آن است كه معمولاً بر روي آن نوشته مي شود. هر چه پردازنده سريعتر باشد اطلاعات را سريعتر پردازش مي كند. سرعت پردازنده ها بر حسب مگاهرتز بيان مي شود و يك مگاهرتز، معادل يك ميليون چرخه در ثانيه است. بعضي توليد كنندگان سرعتي كه بر روي پردازنده مي نويسند واقعي نيست، بلكه آنها توانمندي پردازنده در مقابل اينتل را مي سنجند و به آن سرعت معادل پنتيوم مي گويند. عوامل مؤثر در كارآيي پردازنده فركانس ساعت يا سرعت ساعت است كه معمولاً به دو صورت مي باشد:

 ۱- سرعت ساعت داخلي: در اين حالت پردازنده عمليات داخلي خود را براساس اين ساعت انجام مي دهد، اين سرعت برابر سرعتي است كه بر روي پردازنده ذكر شده است. در هنگام فروش نيز اين سرعت را معرفي مي كنند. مانند:P4/2.2Ghz
۲- سرعت ساعت خارجي (سرعت گذرگاه سيستم): اين سرعت درواقع مدار الكترونيكي است كه خارج از تراشه قرار دارد و به پايه هاي مربوط به ساعت وصل مي شود. اطلاعات خارج از پردازنده مانند اطلاعات حافظه اصلي رايانه بر اين اساس سنجيده مي شود.
ولتاژ پردازنده:
در ابتداي ساخت پردازنده ها از ولتاژ ۵ ولتي به صورت استاندارد استفاده مي شد، اما پس از ورود پردازنده هاي «۴۸۶ دي ايكس ۴» و «پنتيوم» از ولتاژهاي پايين تر مانند ۸/۲ و ۳/۳ نيز استفاده مي شود.
جايگاه پردازنده
پردازنده معمولاً بر روي شبكه اي از سوراخ هاي كوچك بر روي مادربرد قرار مي گيرد. به طور كلي تراشه گير، محلي براي نصب پردازنده يا هر نوع آي سي است.
پردازنده معمولاً روي مادربرد لحيم نمي شود تا بتوان آن را ارتقا يا تعويض نمود.

گرماگير پردازنده :
پردازنده ها در زمان كار كردن گرماي زيادي توليد مي كنند و اگر اين گرما دفع نشود ممكن است پردازنده بسوزد. براي خنك نگه داشتن پردازنده از چند روش استفاده مي كنند:
۱- استفاده ازFan  : قرارگيري يك پنكه كوچك بر روي پردازنده باعث حركت هوا و هدايت گرما به بيرون مي شود. معمولاً در جعبه اصلي رايانه پنكه اي براي بيرون بردن گرما وجود دارد. با اين حال قرار دادن يك پنكه كوچك پردازنده را بهتر خنك مي كند و كارآيي رايانه بالا مي رود. بعضي از پنكه ها براي اتصال به پردازنده داراي يك گيره مي باشد كه بايد توجه نمود در هنگام نصب نبايد به مادربرد برخورد كند.
۲- استفاده از گرماگير: گرماگير وسيله اي فلزي است كه حرارت توليد شده را به وسيله يك قطعه الكتريكي جذب و به بيرون مي فرستد. گرماگير داراي پره هاي فلزي يا سراميكي است.
۳- استفاده از مواد پركننده: اين مواد بين پردازنده و پنكه قرار مي گيرد و باعث خنك شدن پردازنده مي شود. اين ماده با نام چسب نيز شناخته مي شود.

پردازنده هاي تقلبي:
جهت تشخيص پردازنده هاي تقلبي از اصل مي توان از روش هاي زير استفاده نمود:
۱- روش چشمي: كج بودن نوشته هاي روي پردازنده - كم رنگ بودن نوشته ها - وجود خراش - وجود رنگ پريدگي چاپ قبلي - كوچك و بزرگ بودن حروف و عددها
۲- شماره سريال: جهت دريافت شماره سريال هاي واقعي مي توانيد از برنامه ID CPUاستفاده نماييد و يا به سايت پردازنده مربوطه متصل شويد.
۳- اطلاعات بايوس.
۴- اطلاعات برنامه هاي عيب ياب.

خرابي پردازنده ها :
يكي از علت هاي خوب كار نكردن رايانه مي تواند خرابي پردازنده باشد كه البته در اولويت قرار ندارد يعني درصد خراب شدن آن بسيار كم مي باشد. برنامه اي به نام پست خطاي پردازنده را اعلام مي كند كه آن را با زدن بوق هاي پشت سر هم بيان مي كند.
برنامه ديگر در اين رابطه Ndiags نورتن مي باشد كه پردازنده را تست و كنترل مي كند. 

منبع : www.P30world.com

قسمت هاي اصلي يك كامپيوتر:

CPU- يا پردازنده: اين قطعه به عنوان مغز رايانه ناميده مي شود و مسئوليت كنترل تمام محاسبات، عمليات و قسمت هاي مختلف را بر عهده دارد.
-    حافظه:  حافظه رايانه براي ذخيره اطلاعات به كار مي رود. حافظه با ريزپردازنده در ارتباط مي باشد، بنابر اين از سرعت بالايي برخوردار است. در رايانه از چندين نوع حافظه استفاده مي شود. (Virtual- Caching- BIOS- ROM- RAM)
  - منبع تغذيه يا Power Supply   : اين قسمت از رايانه جريان الكتريكي مورد نياز در رايانه را تنظيم نموده و مقدار آن راتأمين مي كند.
 -هارديسك: يك حافظه با ظرفيت بالا و دائم مي باشد كه اطلاعات و برنامه ها را دربرمي گيرد.
 -برد اصلي يا  Mother Board : برد اصلي رايانه است كه تمام قطعات بر روي آن نصب مي شوند. پردازشگر و حافظه به طور مستقيم بر روي برد اصلي نصب خواهند شد. ولي ممكن است بعضي از قطعات به صورت غيرمستقيم به برد وصل شوند. مانند كارت صدا كه مي تواند به صورت يك برد مجزا باشد و از طريق اسلات به برد اصلي متصل است.
-كارت صدا يا Sound Card : كارت صدا سينگال هاي آنالوگ صوتي را به اطلاعات ديجيتال و برعكس تبديل مي كند و آنها را ضبط و پخش مي كند.
-كارت گرافيكي يا :Graphic Cards اطلاعات را به گونه اي تبديل مي كند كه قابل نمايش بر روي مانيتور باشد.
- كنترل كننده Integrated Drive Electronics (IDE) : اين قطعه اينترفيس اوليه براي CD ROM، فلاپي ديسك و هارد مي باشد.
- اينترفيس :(SCSI) Small Computer براي اضافه نمودن دستگاه هاي اضافي مانند هارد و اسكنر مي باشد.
- گذرگاه Interconnect PeriPheral Component (PCI) : اين قطعه رايج ترين شيوه جهت اتصال يك عنصر ديگر به رايانه است كارت هاي PCI از طريق اسلات ها به برد اصلي متصل است.
- پورت Accelerated Graphics Port (AGP) : اين قطعه براي اتصال سرعت بالا از كارت گرافيكي به رايانه است.

ورودي ها و خروجي ها
- مانيتور Monitor) ) : جهت نمايش اطلاعات رايانه به كار مي رود. نمايش تصاوير از تركيب سه رنگ قرمز، سبز و آبي بوجود مي آيد.
- صفحه كليد Key Board) ) : براي ورود اطلاعات به كار مي رود.
-  ماوس Mouse)) :  بهترين وسيله جهت نشان دادن و انتخاب نمودن گزينه ها و ايجاد ارتباط كاربر با رايانه مي باشد.
 -اسپيكرها: جهت پخش صدا به كار مي روند.
- ابزارهاي قابل حمل جهت ذخيره سازي (  Removable Storage): با استفاده از اين ابزارها مي توان اطلاعات را به رايانه اضافه نمود و يا آنها را ذخيره كرده و به محل ديگر برد.
Flash Memory- : يكنوع حافظه است (EEPROM) كه امكان ذخيره سازي دائم را به وجود مي آورد. مانند كارت هاي PCMCIA كه داراي سرعت بالايي مي باشند.
-  فلاپي ديسك Floppy Disk) ):  جهت ذخيره اطلاعات بكار مي رود و حجم آن ۴۴/۱ مگابايت است.
 : CD- ROM - ديسك هاي فشرده رايج هستند كه حجم آنها از ۶۵۰ مگا بايت به بالاست و براي ذخيره و جابه جايي اطلاعات مي باشد.
(Digital Versatile Disc) DVD- ROM -  : اين نوع رسانه مانند CD مي باشد كه با اين تفاوت كه داراي حجم بسيار بالا و كيفيت فوق العاده باشد.
نكته: البته رسانه هاي ديگري نيز مانند Optical Drive، ديسك هاي بزرگ معروف به درايوB و Tape Backup و ساير موارد نيز وجود داشته اند كه در حال حاضر با آمدن CD و DVD و رسانه اي بسيار حرفه اي تر غير قابل استفاده شده اند.

 

منبع : www.P30world.com